|
|
WELKOM | |
|
|
|
|
|
|
Afgelopen week heb ik een citytip gemaakt naar het prachtige Franse stadje Carcassonne. Ik had boeken gelezen en documentaires gezien over de prachtige citadel daar, en de verhalen van de Katheren, en wilde graag deze vestigingsstad met eigen ogen zien en bewonderen. Het is een sprookje!! Je kunt je bijna in de tijd wanen van de ridders en jonkvrouwen. Omdat het touristenseizoen nog niet echt begonnen was, waren er momenten dat de citadel helemaal voor je zelf had, echt een luxe, en zeker een aanrader!!
Legende Dame Carcas
Toen de middeleeuwse cité al 5 jaar onder belegering van Karel de Grote lag, heerste er alom grote hongersnood. Karel dacht dan ook daardoor de stad gemakkelijk te kunnen overmeesteren.
Hij had buiten mevrouw Carcas gerekend. Zij verzon een list. Ze zette overal langs de muren stromannen neer en schoot regelmatig van verschillende plaatsen haar pijlen op het leger van Karel. Als klap op de vuurpijl voerde ze haar laatste varken het laatste koren en gooide het toen over de muur in het kamp van Karel.
Door de val spleet de buik van het varken open. De soldaten wisten niet wat ze zagen: als de varkens koren te eten krijgen, dan moet er in de stad nog voldoende voedsel zijn! Karel de Grote trapte erin en blies de aftocht.
Dame Carcas vierde haar triomf en liet de trompetten schallen: “Carcas sonne!”, riepen de soldaten van de keizer. Zo zegt men, is de stad aan haar naam gekomen.
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
Ik kwam er recent achter dat ik een ver familie lid heb, welke heilig is verklaard. Dat vind ik wel erg apart, vandaar dit weblogje.
-------------------------------------------------------------------
Ossendrecht eert Adolphine
Maandag 9 juli 2007 - OSSENDRECHT -
Ossendrecht eerde zondagochtend weer haar heilig verklaarde Zuster Marie Adolphine. De jaarlijkse herdenking van de vroegere inwoonster van Ossendrecht die ruim honderd jaar geleden in China werd vermoord, trok honderden belangstellenden. De herdenking bestond uit en stille tocht, een processie en een eucharistieviering in de Ossendrechtse kerk. De processie trok vanaf 09.00 uur door de Ossendrechtse straten. Het was een kleurrijk tafereel. Veel bewoners gaven gehoor aan het verzoek van de organisatie om langs de route van de processie de vlag uit te steken ter ere van hun beroemde dorpsgenoot.
-------------------------------------------------------
Zuster Marie Adolphine
(Ossendrecht, 3 maart 1866 - 9 juli 1900)
is een Nederlandse heilige die tijdens de Bokseropstand in China om het leven kwam.
Marie Adolphine (of Kaatje Dierkx, zoals zij in haar geboorteplaats Ossendrecht genoemd werd) verloor op vijfjarige leeftijd haar moeder.
Tot haar achttiende woonde zij bij pleegouders. Na de lagere school ging zij werken op de inpakafdeling van een cichoreifabriek in haar geboorteplaats. Achttien geworden vertrok ze naar Antwerpen waar zij werkte als dienstbode bij welgestelden.
In Antwerpen leerde zij de zusters Franciscanessen Missionarissen van Maria kennen. Onder de indruk gekomen van de vele goede werken van deze zusters, voelde ook zij zich geroepen tot zo'n leven vol dienstbaarheid. In 1893 trad zij in bij deze zustercongregatie.
Zuster Marie Adolphine werd haar kloosternaam. Als jong geprofeste zuster kreeg zij werk in de keuken en de zorg over de wasserij en de linnenkamer. Haar oversten beschreven haar als plichtsgetrouw, hulpvaardig, ingetogen en gedurende de recreatietijden goedlachs en blijmoedig.
Toen de bisschop van Tai-Yuan-Foe in het roerige China zusters zocht voor zijn missiepost en met name voor het weeshuis en een op te richten hospitaal, was Marie Adolphine één van de acht zusters die daarvoor werden aangewezen.
Ondanks dat ze erop gewezen was dat daar onlangs nog westerse missionarissen gemarteld en gedood waren, wilde ze toch naar China. Ze zou voor God alles over hebben gehad, ook haar leven.
De zeereis naar China was zwaar. Eén van de acht zusters overleed tijdens de reis naar Tai-yuan-foe. Bij aankomst bleek dat de voorzieningen van de missiepost karig waren. Mede daardoor kampten de zusters een jaar lang met allerlei ontberingen en ernstige ziekten. Onenigheid met de bisschop en tegenwerking van de Chinese leiding van het weeshuis leidde tot teleurstelling bij de zusters.
In juli 1900 bereikten moordende en plunderende bokserbendes Tai-Yuan-Foe. Na een schijnproces werden op 9 juli 1900 alle missionarissen (zeven zusters, twee bisschoppen, twee paters en een broeder), eerst de mannen dan de vrouwen, met het zwaard onthoofd.
Op 10 december 1926 werd begonnen aan het proces ter zaligverklaring van Marie Adolphine en andere vermoorde missionarissen en christenen van Tai-Yuan-Foe door Paus Pius XI. De zaligverklaring werd op op 24 november 1946 uitgesproken door Paus Pius XII.
Hierdoor was ze de eerste Nederlandse martelares. Op 1 oktober 2000 werd ze tenslotte door paus Johannes Paulus II heilig verklaard.
Haar feestdag valt op een zondag nabij 8 juli. Dit zou eigenlijk op 9 juli, haar sterfdag, herdacht moeten worden, maar die dag is volgens de Nederlandse liturgische kalender gereserveerd voor de martelaren van Gorcum.
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
Mythes rond volle maan bevatten kern van waarheid
03 april 2007, 16:54 AMSTERDAM (ANP)
Tijdens volle maan worden honden dol, bevallen vrouwen en masse en dalen de beurskoersen. Het zijn zomaar een aantal mythes die door de eeuwen zijn ontstaan rond volle maan. Een groot aantal is waar, zo blijkt uit onderzoek van verzekeraar Reaal.
In de nacht van maandag op dinsdag was het volle maan. Kinderen bleken maandagavond lastiger dan anders. Meer dan 8 procent van de ouders had hier last van, tegen 6 procent op een 'normale' dag. Ook voelden veel mensen zich anders dan anders. Circa 13 procent van de respondenten gaf dit aan, tegenover 11 procent op een avond zonder volle maan.
Op de dag na volle maan zijn er 24 procent meer meldingen van inbraken, maar de kans op letsel door geweld ligt 11 procent lager. Ook is de kans dat de beurskoersen dalen 5,8 procent hoger dan op dagen dat het geen volle maan is.
Met volle maan regent het niet langer, maar wel harder. Ook is het zo dat mensen minder lang slapen in een nacht met volle maan.De kwaliteit van de nachtrust is echter wel hetzelfde gebleven.
Een paar mythes zijn echter niet waar. Het aantal bevallingen bleef deze nacht gelijk, net als het aantal hondenbeten. Dat mensen veel meer alcohol drinken met volle maan is ook niet waar, mensen drinken zelfs iets minder. Van plotseling bellen en internetten is volgens het onderzoek ook geen sprake. Ook het verhaal dat mensen meer seks hebben met volle maan klopt niet.
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
Regelmatig lees ik leuke en spannende zaken over opgravingen, deze plaats ik dan onder het kopje krantenartikelen. Maar dit bericht vond ik wel zo 'spannend' en waarvan ik tevens niet veel heb vernomen in de media. Mocht dit daadwerkelijk het graf zijn van 'de zoon van God' dan staat de katholieke wereld en het Vaticaan toch op zijn kop??
Erg vaag dus....................
'Graf van Jezus ontdekt'
23 februari 2007, 20:52 JERUZALEM (ANP)
Canadese documentairemakers zeggen het graf van Jezus van Nazareth te hebben gelokaliseerd. Zij baseren zich op jarenlang onderzoek van archeologen, historici, schriftdeskundigen en DNA-specialisten.
Het graf bevindt zich volgens hen in een spelonk in de huidige wijk Talpiot van Jeruzalem. Dat heeft de Israëlische krant Yediot Ahronot gemeld. In de kleine grot vonden deskundigen tien resten van grafkisten waarop namen staan gegraveerd. Op de kisten staat onder meer 'Jezus, zoon van Jozef', 'Judah, zoon van Jezus' en twee maal Maria. Het zou gaan om Maria Magdalena en Maria, de moeder van Jezus. Judah zou een zoon van Jezus kunnen zijn.
'Weinig bewijs'
De grot werd al in 1980 ontdekt en er is sindsdien onderzoek naar gedaan. De documentaire van Simcha Jacobovici en James Cameron wordt binnenkort uitgezonden op World Discovery Channel. Volgende week wordt een persvertoning in New York georganiseerd. Een Israëlische archeoloog die betrokken is bij het onderzoek naar de grot temperde vrijdag de aanname die in de documentaire wordt gemaakt.
Het is een mooi verhaal, maar er is weinig bewijs'', aldus Amos Kloner. De namen die in de spelonk zijn gevonden waren zo'n 2000 jaar geleden wijdverspreid.
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
Sint Valentinus van Terni is de patroonheilige van onder meer imkers, reizigers en molenaars, maar hij is natuurlijk het bekendst als de beschermer van geliefden en verliefden.
Het verhaal gaat dat hij in de derde eeuw een christelijk meisje en een heidense legionair in de echt verenigde, tegen de wil van de Romeinse keizer in, die begrijpelijk twijfels had bij de sneuvelbereidheid van gehuwde soldaten. Deze daad kostte Valentinus het leven.
Vanuit de gevangenis wist hij nog een meisje het gezichtvermogen terug te geven, door haar een briefje te sturen met daarop de mededeling 'Van Valentinus'. Hij schreef daarmee de allereerste Valentijnskaart.
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
De Vliegende Hollander is een spookschip dat in de buurt van Kaap de Goede Hoop rond zou varen. De sage vertelt dat het schip op paasochtend in het jaar 1676 uitvoer, en volgens overleveringen verdween in een storm, om daarna geen levende ziel meer te zullen vinden.
Hardnekkige geruchten doen steeds de ronde dat "De Vliegende Hollander" uit Terneuzen afkomstig zou zijn. Met name in Zeeland wordt het volgende verhaal verteld.
Er was eens een zekere Kapitein Willem van der Decken, die eigenaar was van een schip. Hij woonde in Terneuzen en stond bekend als een moedig man. Maar op een van zijn zeereizen, zo rond het jaar 1676, is hij spoorloos verdwenen. Men verhaalde dat Willem van der Decken op weg was naar Indië toen er bij Kaap de Goede Hoop plotseling een hevige storm opstak. De stuurman gaf de kapitein de raad om de storm af te wachten. Maar de kapitein ontstak in razende woede, hij slingerde de stuurman tegen de reling en gooide zijn Bijbel (die elke kapitein altijd bij zich had) in het water. Hij greep de spaken van het stuurrad en riep: "Al zou God mij laten zeilen tot aan de jongste dag, de Kaap zal ik ronden!" Nadat hij dit gezegd had, viel er een doodse stilte, de storm ging liggen en de golven kwamen tot rust. Er klonk een stem uit de lucht: "Willem van der Decken, gij zult moeten zeilen tot aan de jongste dag!" De bemanning van het schip stierf één voor één en kapitein Van der Decken bleef geheel alleen over de zeeën rondzwalken.
Bij noodweer rond de Kaap meenden zeelieden in de achter ons liggende eeuwen soms een schim te zien van een spookschip met kapitein Van der Decken verbeten achter het stuurrad.
In de jaren na de verdwijning van het schip zou het nog vaak gezien zijn door schippers, de opvallendste melding komt uit 1880 van prins George de latere koning George V van Engeland, die toen langs de kusten van Australië voer en het schip in de verte zag. Het schip had drie masten met rode zeilen waardoor een fel rood licht scheen, de bouw van het schip stamde uit een lang vervlogen tijd. George had 13 getuigen en waren er allen van overtuigd dat het de Vliegende Hollander moest zijn.
Toch is het duidelijk dat het schip De Vliegende Hollander nooit in Terneuzen gebouwd zou kunnen zijn, want de VOC schepen werden meestal gebouwd in Oostzaan, Zaandam, Amsterdam en Rotterdam (Delfshaven). En het is evenmin zeker dat het schip in de haven heeft gelegen, want de breedte van die haven was nog geen 8 meter, dus laat staan dat een VOC schip van 18 meter er had kunnen liggen. De enige optie zou kunnen zijn langs de kade of zelfs een paar mijl verder voor anker in de Schelde. Pas na 1827 kreeg Terneuzen als haven meer faam doordat in de periode 1825-1827 een kanaal werd gegraven naar Sas van Gent. Hiermee kreeg de stad Gent een nieuwe verbinding naar zee. Nog groter zou de haven van Terneuzen worden na de aanleg van de spoorlijnen Gent-Terneuzen en Mechelen-Terneuzen omstreeks 1880.
En dan is er nog het vraagstuk van de naam. Wat is de echte naam van het schip? Men mag er vanuit gaan dat Vliegende Hollander een bijnaam is omdat het een Hollands schip zou zijn, en omdat men het immers tegen de wind in over de golven zag vliegen. Een mogelijke naam is De Falkenberg maar die wordt ook verbonden aan de kapitein of de stuurman die hij overboord sloeg. Er wordt ook gedacht aan de Vluchtende Hollander als bijnaam, omdat de Engelsen het voor het eerst benoemden met de Flying Dutchman, en flying kan ook staan voor vluchten.
bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/De_Vliegende_Hollander_(spookschip)
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
De vooravond van 1 november, 31 oktober, is in de angelsaksische landen haast belangrijker dan Allerheiligen en Allerzielen zelf. Die avond, Halloween, is daar vandaag vooral verworden tot een kinderfeest. Dan gaan kinderen van deur tot deur, verkleed als heksen, skeletten en andere griezels, op hun trick or treat-ronde (een truc of een tractatie), net zoals Duitse kinderen dat doen op de Walpurgis-nacht, een half jaar eerder, van 30 april op 1 mei. Mensen jagen elkaar de stuipen op het lijf of halen pratical jokes uit, zoals hekken en deuren uit hun scharnieren lichten. Uitgeholde pompoenen met uitgesneden gezichten en kaarsen of Jack-O-Lantarns maken traditioneel deel uit van het Halloween-decor. Pompoenen spelen ook bij ons een steeds meer opvallende rol in de seizoensdecoratie, voorlopig nog zonder echt geassocieerd te worden met Allerheiligen. 
Ook het Halloween-feest maakt in Europa steeds meer opgang, parallel met het ellebogenwerk van Santa Claus. Toch is Halloween - net als Santa Claus-Sinterklaas - van oorsprong Europees, meer bepaald Keltisch. En helemaal niet zo christelijk als het Allerheiligenfeest. Oorsprong van Halloween Net zoals dat met andere 'heidense' feesten is gebeurd (zoals 25 december), hebben de eerste christenen de toen al bestaande feesten gekerstend om de heidenen buiten spel te zetten. Zo werden 1 en 2 november in 834 door paus Gregorius IV uitgeroepen tot Allerheiligen en Allerzielen, de dag om de doden te herdenken. Niet bijster origineel, want in de Keltische traditie had het feest al enigszins te maken met de dood; maar wel slim: zo werden de Keltische feestvierders handig de wind uit de zeilen genomen. 
Al sinds eeuwen werd omstreeks 31 oktober en 1 november Samhain, de god van de dood herdacht. Het einde van de zomer, het begin van de winter en het nieuwe Keltische jaar werden gevierd met rituelen en ceremonies, waaronder een tijd lang zelfs mensenoffers. Volgens de Keltische druïden liet Samhain op 31 oktober de geesten van de mensen die dat jaar gestorven zijn vrij. Hun zielen hadden het hele jaar doorgebracht in de lichamen van dieren, als straf voor hun zonden. Op oudejaarsavond, 31 oktober, mochten ze hun verwanten opzoeken. Om zich te beschermen tegen de geesten, doofden de Kelten hun haarden, om hun woonsten zo oncomfortabel mogelijk te doen lijken, kleedden zij zich in dierenhuiden en andere vermommingen. Mannen kleedden zich als vrouwen, vrouwen als mannen. Chaos heerste. Luid kabaal en vernielingen makend werden de geesten weggejaagd. Als neusje van de zalm offerden de druïden eikentakken, vruchten, gewassen, dieren en zelfs mensen om Samhain mild te stemmen. 
Niet alleen de christenen, ook zelfs de Gallo-Romeinen voor hen hebben het Keltische feest geabsorbeerd: zij vereerden omstreeks Halloween de godin der vruchtbaarheid, Pomona, voorgesteld door een korf met vruchten. Het is niet verwonderlijk dat het Ierse en Schotse immigranten waren - die nog het langst Keltisch gebleven zijn - die Halloween halfweg vorige eeuw overgebracht hebben naar de Verenigde Staten. Halloween of All Hallow's Eve (to hallow is oud-Engels voor 'heiligen') kreeg er doorheen de jaren de vorm die het er nu heeft, en die nu weer terugkeert naar Europa.
Trick or treat: Het Driekoningen-achtige trick or treating zou te herleiden zijn tot de druïden, die de huizen afgingen om offers, treats, verzoekend. Wie iets gaf, zou niet door de ronddwalende geesten of door een vervloeking tricked of getroffen worden. Ook de eerste christenen namen de traditie over: bedelend om zielekoeken gingen zij van deur tot deur; hoemeer koeken ze kregen, hoemeer gebeden ze richtten tot de overleden verwanten van de gevers.
Pompoen-lantaarn: De uitgeholde en verlichte pompoenen waren oorspronkelijk rapen. Maar omdat er aanvankelijk in Amerika geen rapen te vinden waren en de pompoen werkbaarder is en bovendien tot volle wasdom komt eind oktober, kreeg die van de Europese immigranten de voorkeur. De Jack-O-Lantarn zou volgens een Ierse legende afkomstig zijn van een zekere Jack. Die kreeg de duivel, die om zijn ziel kwam (die hij als dronkaard voor een laatste pint aan de duivel had verspeeld), zo ver dat hij een appel moest plukken; door een kruis op de boom te krassen, dwong Jack de duivel in de boom te blijven, tot hij beloofde hem voor altijd met rust te laten. Toen Jack stierf, was hij niet welkom in de hemel omwille van zijn drankzucht. Ook in de hel werd hij niet toegelaten - de duivel had het hem beloofd - en hij werd terug naar de aarde gestuurd. Om daar zijn weg bij te lichten, gebruikte hij een uitgeholde raap als lantaarn. Tot de dag des oordeels. Jack werd zo het symbool voor de verdoemde ziel. En zo zijn we weer bij Allerzielen.
http://www.gva.be/dossiers/-h/halloween/dossier.asp
| |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
De mythe over El Dorado is ontstaan door een ritueel van de Chibcha's.
Zij hadden namelijk de gewoonte om bij de inwijding het lichaam van een prins of cancique (inheemse leider) te bepoederen met goudstof, waarna zij een duik namen in het heilige water en edelstenen offerden aan de goden.
De Spaanse veroveraars hoorden de indianen vertellen over deze plek en het ging van oor tot oor.
Uiteindelijk heeft dit tot een heel ander verhaal geleid. Namelijk over El Dorado (de vergulde man).
Volgens de Spanjaarden was er een man die een ongekend vermogen aan goud zou meedragen.
Ondanks het feit dat het om een mythe ging, was dit verhaal voor velen een motivatie om er toch naar op zoek te gaan.
Deze man is tot in de 18e eeuw – vooral in de laaglanden van Orinoco – gezocht, maar nooit gevonden.
bron: http://www.amazoneweb.nl
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
De Yeti of Migyur of verschrikkelijke sneeuwman, een vermeende reusachtige primaat in de Himalaya, in uiterlijk verwant aan de hypothetische Bigfoot uit Amerika, wordt door de reguliere wetenschap nog steeds als een mythe beschouwd (niet door de lokale bevolking, die is er van overtuigd dat hij bestaat).
Of hier ooit nog realiteit van gemaakt kan worden is onwaarschijnlijk en daarmee is de Yeti een typisch onderzoeksobject voor de cryptozoölogie. Toch zijn er wat steviger aanwijzingen dat er iets rondloopt dat nog niet door de wetenschap is beschreven.  Dit bleek uit de expeditie waar de documentaire Yeti: hunt for the wildman uit voort is gekomen.
Men heeft op een van de laatste dagen hiervan, een haar gevonden in een uitgeholde boom die volgens een koninklijke Migyurjager bewoond zou zijn geweest door een Migyur. Het haar is getest in Engeland op het DNA van de mens, beren, primaatachtigen en een heleboel andere dieren die in die gebieden leven, maar kwam met niets overeen.
Er zijn in de laatste 50 jaar talloze expedities geweest, maar die haalden allemaal niets uit behalve het vinden van voetsporen.  Deze sporen zijn soms wel een paar kilometer lang en volgens wetenschappers is het uiterst lastig om deze sporen na te maken. Ten eerste omdat men een grote kennis zou moeten hebben van primatenanatomie, ten tweede omdat het gewicht waarmee zo'n afdruk gemaakt moet worden zo rond de 300 tot 400 kilo ligt waarmee je dus in je eentje de berg niet op komt en ten derde omdat er zoveel van deze sporen zijn dat de laatste 40 jaar zo'n duizend mensen fulltime bezig moeten zijn geweest om dit voor elkaar te krijgen.
Of ze nou bestaan of niet, de mogelijkheid blijft open.
klik hier voor een interview over de Yeti. Het eerste gedeelte is in het engels
bron: http://nl.wikipedia.org |
|
|
|
|
|
|
|
De Bermuda Driehoek, ook wel 'Duivelsdriehoek' genoemd, is een denkbeeldig gebied aan de zuidoost kust van de Verenigde Staten. De Bermuda Driehoek staat bekend om het feit dat in dit gebied vele kleine boten, vliegtuigen en schepen op een onverklaarbare manier zijn vergaan. De punten van de Bermuda Driehoek liggen tussen de Bermuda Eilanden, Miami (VS) en San Juan (Puerto Rico).
Als oorzaak voor de verdwijningen werden opgevoerd grote zeemonsters zoals reuzeninktvissen (kraken), een geheimzinnige dimensie waardoor schepen en vliegtuigen in een andere wereld of tijd terecht kwamen, ontvoeringen door buitenaardse wezens en UFO's maar ook een wetenschappelijk aanvaard natuurverschijnsel als methaangasexplosies op de zeebodem.
 In de afgelopen honderd jaar zijn er in dit gebied meer dan 50 boten en 20 vliegtuigen verdwenen. Wat er precies gebeurd is met deze voertuigen is niet bekend. De meeste verdwenen zonder een spoor achter te laten. Er zijn in de loop van de tijd vele theorieën ontstaan om deze vele verdwijningen te verklaren. De meerderheid van de verdwijningen kunnen toegeschreven worden aan de unieke natuurlijke kenmerken van het gebied.
Ten eerste is de Bermuda Driehoek een van de twee plaatsen op aarde waar het magnetische kompas wijst naar het echte noorden. Normaal gesproken wijst de naald van een kompas naar het magnetische noorden. Het verschil tussen deze twee verschijnselen wordt ook wel kompasvariatie genoemd en kan oplopen tot een afwijking van 20 graden. Als deze kompasafwijking niet gecompenseerd wordt, kan een voertuig ver uit koers raken.
1000 slachtoffers
In de afgelopen 100 jaar zijn in de Bermudadriehoek zo'n 1000 mensen om het leven gekomen. Dat zijn maar 10 slachtoffers per jaar voor dit zeegebied. Eerlijk gezegd niet erg veel in vergelijking met onze eigen Noordzee. Het gaat ook niet om het aantal maar om de manier waarop deze mensen aan hun einde zijn gekomen.
Het mysterie begint al als Columbus als eerste Europeaan er aankomt. Hij ziet dat zijn kompas zich raar gedraagt en hij vaart de Saragossa-zee in die vol ligt met zeewier. Het merkwaardige gedrag van het kompas is waarschijnlijk ook de achterliggende oorzaak van het ontstaan van de Bermudadriehoek legende.
Mysterie van vlucht 19
Die legende ontstaat in 1964 als in een Amerikaans tijdschrift een artikel verschijnt over het verdwijnen van vlucht 19. Vlucht 19 was een squadron van vijf Grumman TBM-3R Avenger duikbommenwerpers van de Amerikaanse marine. Vlucht 19 vertrok op 5 december 1945 vanaf Fort Lauderdale in Florida voor een trainingsmissie. De 14 man aan boord van de vliegtuigen keerde nooit terug. In die jaren voor de GPS (satellietnavigatie) zoals nu zelfs auto's hebben was een vliegtuigbemanning afhankelijk van haar eigen navigatiekennis.
Bij vlucht 19 ging het om piloten in opleiding. Aan boord van de instructeur die meevloog bleken, zo is uit het radioverkeer op te maken, de beide kompassen niet goed te werken. Waarschijnlijk is vlucht 19 daardoor hopeloos boven zee verdwaald. Uit het opgevangen radioverkeer valt nog op te maken dat de instructeur met zijn squadron van plan was als de kerosine opraakte een noodlanding op zee te maken.
Oorzaak bekend of onbekend?
Een dergelijke noodlanding zou voor de 4535 kilo zware Grummans een zekere duik naar de in het gebied meer dan 5000 meter diepe oceaanbodem betekenen. De toestellen die in de Tweede Wereldoorlog als zeer betrouwbaar bekend stonden vanwege hun solide bouw bleven daardoor ook niet even drijven. Dat is de verklaring waarom de vijf vliegtuigen en hun bemanning nooit zijn teruggevonden.
De bron voor de Bermudadriehoeklegende werd nog extra gevoed doordat bij de zoekactie naar vlucht 19 ook een PBM Mariner-vliegtuig met een 13-koppige bemanning spoorloos verdween. Dit vliegtuig had in tegenstelling tot de Grumman Avenger een reputatie van onbetrouwbaarheid. Het stond bekend als de 'flying gas tank'. Het kleinste vonk kon het vliegtuig laten exploderen. Een schip dat in de buurt van de zoekactie voer rapporteerde dan ook een grote vuurbal op de plek waar dit vliegtuig had moeten zijn.
Het onderzoeksrapport van de Amerikaanse marine noemde in de eerste versie van het rapport als oorzaak van het verdwijnen van vlucht 19 fouten gemaakt door de piloten. Nadat de familie van de instructeur hierover protesteerde wijzigde de marine haar oordeel in: "oorzaak of redenen onbekend".
De waarheid
De wetenschappers gaan altijd zover met hun bewijzen over, UFO's enz enz. Het gebied van de Bermuda Driehoek is zonder twijfel een gebied van mysterie en tragedie. Er zijn veel goede punten gegeven door, scholieren, historicus en wetenschappers zoals:
Tropisch weer
Er zijn veel kleine maar intens zware stormen die zich heel snel opbouwen, tot een krachtige storm die niet door de sateliet serveillance gezien worden. Deze maken zulke gevaarlijke verschijnselen zoals waterhozen die makkelijk een passerend schip of vliegtuig kapot kunnen maken.
Amateur schippers
Dit is allemaal gezegt door een ervaren schipper. De kustwacht krijgt meer dan 8000 telefoontjes per jaar van schippers in nood, dit zijn meer dan 20 per dag. Maarja, meeste telefoontjes zijn schippers die geen benzine meer hebben of een ander stom probleem tegen hetl ijf zijn gelopen. Deze beeldschone plek is hoogst relaxerend
De golf stroom
Deze oceaan is op dit moment extreem sterk. Er is vastgesteld dat hij in sommige gebieden sneller dan 5kmpu kan gaan. Dit is genoeg om vele boten honderen kilometers weg te gooien. Dit met gecombineerd met het ongewone effect van magnetisme in dat gebied, is het gevolg van vele verwarde schippers.
Onderwater aarbevingen
Er is er nog geen een officieel opgenomen, wetenschappers hebben een groot seismic activiteit in dit gebied gevonden. In lage gebieden, onderwater aardbevingen habben de kracht om zulke on evenheden te veroorzaken zoals de tsunamus in het vere oosten.
Piraten
Een gemakkelijke manier om in de drugsmokkel business te komen in de jaren '70 en '80 was, een boot kapen voor je bedrijfje. Die vermoeden kregen ze al bij de wereld oorlogen, toen het grootste aantal mysteriuse verliezen waren in de Bermuda driehoek.
Verkeer
Er is constant een groot aantal boten en vliegtuigen die samen het verkeer op de oceaan zijn. Het is niet zo perfect als sommige zeggen, maar het is nogsteeds een graag bezocht gebied. Logisch dat ongelukken gebeuren. In feiten zijn er vele andere gebieden op aarden waar meer "mysterieuse verdwijningen" gebeud zijn. Zoals in "The Devil's Sea" bij Japan.
Methaan gasbellen
Er kan zelfs ijs worden gevormd bij een temperatuur van 1-2 C, onder invloed van hoge druk. Ook op de zeebodem in de Bermuda driehoek heerst een hoge druk. Want het is daar vreselijk diep en elke 10 meter méér de diepte in stijgt de druk een atmosfeer. Op een diepte van 500 meter komt er methaangas uit de zeebodem. Door de hoge druk verandert het gas in ijskristallen. Dit ijs zit in de bovenste lagen van de zeebodem, maar kan bij een onderzeese aardverschuiving weer, terug veranderen in methaangas. Als bij zo'n aardverschuiving veel gas omhoog komt, is de zee als een pan melk die overkookt. Het zee water borrelt, pruttelt en wordt wit. Komt er heel veel methaangas vrij, dan kan het water geen schepen meer dragen.
Het gas verdunt het water zo, dat het zijn draagvermogen kwijtraakt. De gasbelletjes maken het water wit en ondoorzichtig. Noodgedwongen moeten schepen hun motoren stoppen, omdat het water niet langer bruikbaar is als koelwater. Maar het methaangas blijft niet in zee. Het stijgt op en vormt dikke wolken. Zo kunnen vliegtuigen verdwijnen als ze de onzichtbare wolken van explosief methaangas binnenvliegen. De vliegtuigresten worden waarschijnlijk begraven onder het slib, op het moment dat de bodem weer tot rust komt. En de op hol geslagen kompassen waar overlevenden het soms over hebben?
Maar welke van al deze bewering is nu de waarheid...........zal het mysterie ooit worden ontrafeld.........................
Met dank aan Sylvia
|
|
|
|
|
Door het boek 'De Da Vinci Code' van Dan Brown en de verfilming van het boek, is de legende van de Heilige Graal weer nieuw leven in geblazen. De discussie tussen gelovige en niet-gelovige is weer opgeladen en het Vaticaan wilt het boek op de zwarte lijst plaatsen. Genoegd reden tot discussie en speculaties over wat de Graal nu eigenlijk is of was.
Bijna iedereen heeft wel eens gehoord van de Heilige Graal. Het was de beker die in de bijbel het bloed opving van Jezus Christus toen die aan het kruis hing. De beker kreeg een legendarische status. Uit Indiana Jones weten we dat wie van de Graal dronk het eeuwige leven zou krijgen. Ook kennen we de Graal uit de legenden van koning Arthur en de ridders van de ronde tafel. De Heilige Graal werd het symbool voor het spirituele eeuwige leven, en zoeken naar de Graal, zoals de ridders van Koning Arthur deden, was een spirituele zoektocht.
De zoektocht naar de heilige Graal houdt historici en schatzoekers nu al eeuwen bezig. De meeste geloofde dat de Heilige Graal de beker was (of is) die door Jezus werd gebruikt tijdens het laatste avondmaal.
Het woord graal komt van het Franse sangreal. Als je het woord splitst krijg je san real oftewel Heilige Graal.
Een hele andere betekenis krijgt het wanneer het woord wordt gesplitst in Sang Real wat Heilig Bloed betekent.In dit geval wordt verwezen naar de bloedlijn van Jezus Christus. De theorie gaat dat Jezus kinderen had van Maria Magdalena.
Lijkt die ene letter belangrijk ? Een paar honderd jaar geleden werd je voor het opperen van de mogelijkheid van "Koninklijk bloed" direct op de brandstapel gegooid.
De geheim van de Heilige Graal is zo lang beschermd omdat het handelt over de directe afstammelingen van Jezus.  Deze informatie is terug te vinden in de oorspronkelijke Bijbel waarvan de "Dode zee rollen" een onderdeel zijn. De organisatie die zich de opdracht had gegeven het geheim te beschermen was de Priory van Sion. Zij bestaan nog steeds, omgeven door geheimzinnigheid. De leiders van deze organisatie waren steeds machtige personen. Grand Masters van de Priory van Sion.
Van oorsprong werd de Heilige Graal afgebeeld als een kelk van goud. Vanaf 1300 na Christus doken er links en rechts Heilige Gralen op waarvan steeds werd beweerd dat het de enige echte was.
Tegen het einde van de twaalfde eeuw gaan in Engeland en West-Europa verhalen rond over een voorwerp met mysterieuze krachten. In dromen en visioenen verschijnt de Heilige Graal die zieken geneest, hongerige voedt en een lang leven schenkt aan degenen die hem hadden gezien.
San Greal betekent letterlijk Heilige Graal. In een van de eerste graalromans, Jozef van Arimathea, staat dat het de beker is die Jezus gebruikte bij het laatste avondmaal. Ook vertelt het verhaal over Jozef van Arimathea die de beker gebruikte om het bloed van Jezus op te vangen na de kruisiging, terwijl hij het lichaam gereed maakte voor de begrafenis. Er zijn verschillende legenden over maar de meest bekende is misschien wel dat Jozef, zijn zuster en haar man Jeruzalem verlieten en naar Frankrijk gingen. Daar aangekomen liet Jozef zijn zuster en man achter reisde naar Engeland waar Jozef de eerste Christelijke kerk stichtte in Glastonbury.
Een andere legende vertelt dat Jozef niet verder kwam dan Zuid-Frankrijk Daar zou hij een kasteel hebben gebouwd die ook dienst deed als tempel. In dit kasteel dat op een berg in Montségur zou hebben gestaan, verborg Jozef de graal. Het kasteel functioneerde later als een bergfort voor diverse heidense sekten zoals de Katharen. Het is bekend dat zich onder de tempeliers een aantal Katharen bevonden zodat de graal misschien op deze manier in hun handen kwam. De Katharen zouden de graal hebben gebruikt tijdens hun mystieke feest manisolall. Wat opvallend is, is dat dit feest op het banket van de ridders van de Ronde Tafel leek. De Katharen zouden in bezit geweest zijn van de spirituele leer van Jezus, die door Jozef van Arimathea door gegeven is. In Palestina is een gelijksoort legende bekend… In ieder geval gaat het verhaal dat bij de val van het kasteel een aantal Katharen met hun schatten wisten te ontsnappen.
Je ziet, de heilige Graal geeft heel wat stof tot nadenken want wat is nu de waarheid..............of was het altijd al fictie.....
Voor deze tekst heb ik teksten van verschillende bronnen gebruikt. Ze staan op deze space.
|
|
|
|
|
 Bedriegelijke rust
De havenplaats Misenum in Italië: wie op een mooie lentedag uitkijkt over de vredige baai van Capri, ziet aan de horizon de 1277 meter hoge berg Vesuvius liggen. Het is nu moeilijk voor te stellen, maar ooit was dit het decor voor één van de grootste rampen uit de geschiedenis.
Pijnboomvormige wolk
Op zondagmiddag 24 augustus in 79 n.Chr., kijkt de jonge Romeinse schrijver Plinius jr. vanuit Misenum met stomme verbazing naar de berg Vesuvius. Een enorme, pijnboomvormige wolk van as en aarde stijgt boven de berg uit. De wolk breidt zich uit in een patroon van soms helderwitte, dan weer vuil gevlekte, takken. 
Pompeï voor eeuwig
Plinius jr. vlucht en maakt een ooggetuigenverslag van de ramp. Maar duizenden mensen kunnen het verhaal níet navertellen. Zoals de inwoners van de rijke, bedrijvige handelstad Pompeï, die heel dicht bij de Vesuvius ligt. Zij stikken onder een meters dikke laag as en puin. Pas in 1748 komt Pompei - bij opgravingen - weer tevoorschijn.
De Big Boom Wrede berg
En zo gaat het dagelijks leven in het bruisende Pompeï zijn gangetje, tegen het decor van de statige Vesuvius - eeuwenlang een ‘gewone’ berg in de ogen van de Pompeianen. Maar wanneer de vulkaan op 24 augustus in 79 n.Chr. explodeert, barst de hel los. Zware as-en puimsteenwolken verduisteren de hemel en regenen op Pompei neer.
Vlucht! Vluchten!
Dat is de juiste beslissing op dit moment, en de meesten van de 20.000 Pompeianen doen dat ook. Maar enkele duizenden mensen twijfelen... te lang. De as-en puimregens nemen toe en bedelven de huizen van de stad onder een laag puin van bijna drie meter dik. Wie thuis de veiligheid zoekt, vindt er zijn graf.
Laatste minuten
Angstig, ineengekrompen, met een verbeten blik en met juwelen of geld in de handen gekneld...  Het uiterlijk van Pompeianen in hun laatste levensogenblikken kennen we tegenwoordig dankzij wetenschapper Giuseppe Fiorelli. Hij maakt in 1875 gipsafgietsels van de holtes onder het puin, waarin lichaamscontouren van de slachtoffers bewaard zijn gebleven.
Goddelijke straf
Volgens de overlevenden is de ramp een straf van de goden en ze praten er niet graag over. Zo raakt het verhaal van Pompeï langzaam in vergetelheid. Pas in 1748 wordt de stad weer ontdekt, bij de aanleg van een kanaal. Rijke mensen azen op de  Pompeiaanse fresco’s en daardoor lijken de opgravingen aanvankelijk meer op plunderingen.
Stilgezette film
De Vesuvius-catastrofe legt het dagelijks leven in Pompeï voorgoed stil, als een film die stopgezet wordt. Verschrikkelijk voor de slachtoffers, maar boeiend voor ons. Want nu een groot deel van Pompeï opgegraven is, kunnen wij precies zien hoe het dagelijks leven in de handelsstad er 2000 jaar geleden uitzag.
Bruisend centrum
Het bruisende centrum van het Pompeï anno 79 n. Chr. vormt het Forum.  Dit grote, door zuilengalerijen omzoomde plein, is het middelpunt van het bestuurlijke, religieuze en commerciële leven van de Pompeianen. Alle belangrijke wegen van de stad voeren naar het Forum, maar voertuigen zijn er niet welkom. Dit is voetgangersgebied!
Oeroud heiligdom
Aan het Forum grenst een tempel uit de zesde eeuw v.Chr., gewijd aan één van de vele Romeinse goden: de zonnegod Apollo. Vóór de tempel staat een sierlijk bronzen beeld van een ranke Apollo die een pijl afvuurt. In de tempel slachten de priesters offerdieren die ze in het heiligste gedeelte – de cella - aan Apollo offeren.
Villa van de mysterieën
Pompeï heeft alles wat de gewone man zich maar kan wensen: winkels, vermaak, tempels. Maar toch wonen de écht rijke Pompeianen het liefst in riante villa’s buiten de stad. Zoals de eigenares van de ‘Villa dei misteri’ - een huis met 60 kamers, gebouwd op een helling met uitzicht op zee.
Zinneprikkelend
De Villa dei Misteri is befaamd om zijn raadselachtige wandschilderingen met scènes van vrouwen en mannen die dansen, drinken, muziek maken en in extase raken. De fresco’s verbeelden een huwelijksinwijding, waaraan een zweepje en een onder een doek verborgen reuzenfallus te pas komen. Maar welke rol die spelen, blijft een mysterie...
Diepte-illusie
De wandschilderingen in de Villa dei Misteri zijn maar één voorbeeld van de vele  wereldberoemde Pompeiaanse fresco’s. Fascinerend is illusie van diepte die de fresco-kunstenaars scheppen door pilaren, tegels en stoelen op de voorgrond van hun schildering in te voegen, die de achtergrond overlappen.
bron: http://www.avrokunst.nl/ |
|
|
|
|
Illuminati is een vermeende geheime organisatie van invloedrijke mensen.
In het Latijn betekent Illuminati letterlijk 'verlichte personen'. Deze benaming is dan ook door vele groeperingen gebruikt. Het meest wordt het woord Illuminati in historische zin geassocieerd met de Beierse Illuminati.
De Illuminati duiken vooral op bij complottheorieën. De Illuminati zouden verantwoordelijk zijn voor staatsgrepen, economische veranderingen, beurskoersen, voor controle van de media, de verdeling van drinkwater, eigenlijk voor alles.
Beierse Illuminati
De geschiedenis van de Beierse Illuminati begon op 1 mei 1776, toen mensen uit de vrijmetselarij samen met de voormalige jezuïet Adam Weishaupt in Ingolstadt een orde stichtten onder de naam Gesellschaft der Perfectibilisten. Het hoofddoel was de reformatie van de kerk en de emancipatie van de burgerij. De organisatie van de Illuminati was gebaseerd op de vrijmetselarij, maar behoorde daar niet toe. Adolf von Knigge steeg op binnen de orde en probeerde die te reformeren, maar na een ruzie verliet hij de orde. De invloed van de Illuminaten groeide snel en al in 1785 werd ze door de Beierse keurvorst Karel Theodoor op grond van de inmenging in de buitenlandse politiek verboden. Pas 111 jaar na het verbod werd de orde in 1896 opnieuw opgericht. Sinds een vernieuwing van de orde in 1926 opereerde ze vanuit Berlijn, echter sinds 1929 is ze weer verdwenen uit de boeken van de Kamer van Koophandel.
Symboliek
Er worden vele symbolen met de Illuminati in verbinding gebracht, waarvan het meest bekende een piramide met een oog in de top (dat wel het Oog van Horus of Alziend Oog der Voorzienigheid genoemd wordt) is;  dit symbool is ook op het Amerikaanse één-dollar biljet afgebeeld. Rond de piramide op het dollarbiljet staan de volgende Latijnse woorden: Annuit Cœptis en novus ordo seclorum, hetgeen respectievelijk "De voorzienigheid is onze zaak welgevallig" en "een nieuwe orde der tijden"1 (letterlijk: "De nieuwe onkerkelijke Orde") betekent, en onderaan de piramide vinden we in romeinse cijfers het jaartal 1776, het jaar waarin Thomas Jeffersons Onafhankelijksverklaring door het latere amerikaanse Congres werd aangenomen, toevalligerwijs ook het jaar waarin Adam Weishaupt de Beierse Illuminati in het leven riep. Er wordt overigens ook gedacht dat Illuminati samengaat met de N.E.S.A.R.A-wet.
Illuminati in de hedendaagse cultuur
In de film Tomb Raider duiken de 23 keer Illuminati op. Er zijn metal-bands die de Illuminati als thema kiezen voor enkele van hun songs. Er zijn computerspellen die zich op de Illumnati baseren. In Het Bernini mysterie van Dan Brown spelen de Illuminati een rol evenals in verschillende boeken van andere schrijvers, zoals De Illuminatus! trilogie van Robert Shea en Robert Anton Wilson.
bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Illuminati
|
|
|
|
|
Over de Horen:
Aan de Unicorn worden magische krachten toegewezen die zich in de hoorn zouden bevinden. Hun horens die spiraalvormig zijn, kunnen wit, goud of zwart van kleur zijn, of zelfs regenboog kleurig. Dit is afhankelijk van de leeftijd van unicorn. Men theoretiseert zelfs dat de hoornen aan de buitenkant zwart zijn maar aan de binnenkant witachtig zijn. Zowel kweken de mannetjes als de wijfjes hoornen, maar die van de vrouwelijke eenhorens zijn kleiner. De hoornen van mannetjes blijven hun hele leven door groeien. De jongen hebt witte hoornen. Men zegt dat de hoornen geneeskrachtige werking hebben en van een ongebruikelijk sterke substantie gemaakt. Ook wordt verondersteld dat ze een antitoxine bevatten, en kunnen ze volledige rivieren met één enkele aanraking van de hoorn in het water het water zuiveren.
Paring:
Er wordt verondersteld dat de mannetjes eenhorens uiterst territoriaal zijn tijdens het paringsseizoen. Zij zullen andere mannetjes aanvallen om hen bij potentiële partners weg te houden. Vrouwelijke eenhorens voelen zich het meest aangetrokken tot het mannetje met de grootste hoorn. Er werd vertelt dat ze in de herfst het meest seksueel actief zijn, en hun jongen kregen in de lente. Gewoonlijk krijgen ze slechts één nakomeling. De zwangerschap is ruwweg de zelfde tijd als die is voor mensen, want unicorns dragen hun jong ook 9 maanden lang. Het wijfje verlaat dan het mannetjesgrondgebied en zondigt zichzelf af in het bos voor de winter.
Maagden:
Men vertelde dat eenhorens door maagden worden aangetrokken, dat was één van de manieren waarop de unicorns werd gejaagd. Maagden vertegenwoordigen zuiverheid, en de unicorn is zeer zuiver. Door een maagd te gebruiken konden de jagers unicorns uitzoeken, hen doden en hun hoornen weg nemen. Unicorns konden ook maagden opsporen. Als de hoorn van unicorn het hart van een vrouw doorboorden, zou zijn geen maagd zijn. Als de horen dwars door haar heen zou gaan zonder haar te blesseren dan zou zij een maagd zijn en is het meisje zuiver (maagdelijk).
Theorieën van het uitsterven van de unicorns:
Er zijn een paar verklaringen voor het gebrek aan unicorns in moderne tijd. Het beroemdst is misschien het verhaal van Noag en de vloed. Noag, die een mannetje en een wijfje van elke soort verzamelde, slaagde er niet in om een paar unicorns op zijn ark mee te nemen. Toen de vloed kwam, werden de unicorns tenietgedaan. Een andere theorie is dat zij uitstierven door de jacht, net zoals de DoDo vogel. Er is nog een theorie, namelijk deze: Na mate de vraag naar de unicorn hoorn verminderde (misschien wegens een gebrek aan geloof in unicorns in het geheel), zijn ze eenvoudig ineens verdwenen, vertrokken uit de menselijke wereld.
Vandaag de dag word de eenhoren geassocieerd met zuiverheid, reinheid en genezing, maar ook met magie en het mysterieuze.
Met dank aan Veronica Fantasy
|
|
|
|
|
Mijn nicht en ik zijn enkele jaren geleden met de rugzak door Peru en Bolivia getrokken.We hebben tijdens onze reis veel wonderbaarlijke zaken gezien zoals de Nasca lijnen, die tot op heden nog steeds veel vraagtekens oproepen bij de deskundige, Machu Pichu, de mysterieuze Inca-stad op grote hoogte. Veel mooie natuur zoals de eindeloze zoutvlakte in Bolivia of de spannende excursie in de mijn van Potosi. Wat me ook zeer is bij gebleven is Tiwanaku in Bolivia, niet ver van wereld's hoogst gelegen hoofdstad La Paz. Deze opgraving roept tot de dag van vandaag ook veel vraagtekens op............
Tiwanaku (oude schrijfwijze: Tiahuanaco) was een stad in het huidige Bolivia op een tiental kilometers van het Titicacameer dat zo'n 4000m hoog op de altiplano, de hoogvlakte van de Andes, ligt. 
Geschiedenis
Tiwanaku ontstond waarschijnlijk al voor 400 en was de hoofdstad van een rijk dat in zijn bloeitijd (tot ca. 1000) ruwweg de zuidelijke helft van het latere Incarijk beheerste, dat wil zeggen Zuid-Peru, Noord-Chili, een flink stuk van Bolivia en een deel van Noord-Argentinië. De noordelijke helft van het latere Incarijk werd beheerst door het in het huidige Peru gelegen rijk van de Huari, Tiwanaku's grote rivaal.
Het Tiwanakurijk telde waarschijnlijk zo'n miljoen onderdanen en werd door de latere Inca's als een soort grootvaderbeschaving beschouwd. Er is wel gedacht dat de hoofdstad Tiwanaku aan de oever van het Titicacameer lag, maar onderzoek naar sedimenten in het meer bevestigen dit niet. Toch moet de stad goede water- en voedselvoorzieningen gehad hebben in een gebied waar de huidige Aymará, die de directe nazaten zijn, maar een karig bestaan hebben. In de regentijd is er voldoende water maar er zijn ook droge tijden die men door moet zien te komen en honger is geen zeldzaamheid. Bovendien kan in dit hooggelegen gebied het plotseling optreden van vorst vernietigend werken op de oogst. 
De stad bevatte onder andere een tempel, de "Verzonken Tempel", die er met zijn gouden versierselen en zijn gebeeldhouwde versieringen, indrukwekkend moet hebben uitgezien. Er was een ceremonieel plein van 135 m. bij 130 m.: Kalasasaya met verschillende monolitische stèles ondermeer in de vorm van menselijke figuren.
Bijzonder fraai is ook de monolitische "Zonnepoort", waardoor de zon schijnt bij de zonnewende en die versierd is met figuren en tekens die waarschijnlijk een kalender-functie hadden.
Er waren ook een tweetal piramides, de Akapana en de de Puma Punku, die een gezamelijke ceremoniele functie gehad moeten hebben.
Er zijn bijzonder kundig gebouwde kanalen die als leidingen de piramide invoeren en het ziet ernaar uit dat het element water samen met de zon als goddelijk vereerd werden. Naast astronomie en geneeskunst moet de waterbouwkunde op een bijzonder hoog peil gestaan hebben. Buiten de stad is er de Pampa Koani, een gebied doorsneden met (nu droogliggende) sloten met smalle stroken opgehoogd land ertussen. Het leek waarschijnlijk dat irrigatie één van de redenen was voor dit ingewikkelde systeem, maar toen een deel ervan weer in ere hersteld werd bleek dat er een andere functie van het vele water was: het functioneerde als zonnecollector. Bij een flinke nachtvorst die de andere boeren tot wanhoop bracht, bleeft dit gedeelte onaangetast. Sindsdien is gebleken dat deze velden een tot zeven maal hogere opbrengst kunnen hebben dan de traditionele velden van de Aymará. De verering van zon en water was dus ook gestoeld op heel praktische overwegingen: de beschaving hing letterlijk van de wisselwerking van de twee af en met name het bijzondere vermogen van water om veel warmte op te slaan. (Water heeft een hoge soortelijke warmte).
Natuurlijk beantwoordt dit niet de vraag waarom deze beschaving ten onder gegaan is, maar waarschijnlijk is er rond het jaar 1000 een klimaatverandering geweest droogteperiode van zo'n 80 jaar inluidde. Zonder water werkte het systeem uiteraard niet. Er zijn echter ook aanwijzingen van geweld en mensenoffers uit de eindfase van de Tiwanakubeschaving en veel is nog onduidelijk.
Van alle hoogontwikkelde beschavingen is dit wellicht degene waar het minst van bekend is.
Het onderzoek ernaar is niet alleen van academisch belang maar is al begonnen veranderingen aan te brengen in de lokale economie.
Heden
De huidige archeologische site staat op de UNESCO Wereld Erfgoed lijst. Vanwege de historische betekenis van Tiwanaku, heeft de, op 18 december 2005 gekozen nieuwe president van Bolivia Evo Morales, aan de vooravond van zijn inauguratie op 21 januari 2006, een religieuze ceremonie bijgewoond in Tiwanaku. Evo Morales is, als eerste indiaanse president van Bolivia, een afstammeling van de Aymará, de nazaten van het volk van Tiwanaku.
bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Tiwanaku |
|
|
|
|
Constantinopel was de vroegere naam van de huidige stad Istanbul gelegen aan de Bosporus. Nog eerder heette de stad Byzantium. Het is nog steeds de belangrijkste en grootste stad van Turkije.
Het begin
Byzantium was een oorspronkelijk Griekse stad, gesticht door kolonisten uit Megara in 667 v. Chr.. Zij noemden de stad Byzantion naar hun koning Byzas, Byzantium is de gelatiniseerde versie van deze naam. Lange tijd was Byzantium een welvarende Griekse stadstaat totdat ze door de Macedoniërs werd veroverd. Toen Macedonië enkele eeuwen later werd verslagen door de Romeinen werd ze een belangrijke stad in het Romeinse Rijk. De stad stelde zich aan de zijde van Pescennius Niger in diens strijd om de Romeinse keizerstroon, en werd van 193-195 belegerd door diens rivaal Septimius Severus. De stad werd ernstig beschadigd in deze belegering, maar Septimius Severus, nu keizer, herbouwde de stad en zij herwon snel haar vroegere welvaart.
Hoofdstad van het Romeinse Rijk
Keizer Constantijn de Grote die de hoofdstad van het Romeinse Rijk naar het belangrijkere Oosten van het rijk wilde verplaatsen werd door de geschikte locatie van de stad aangetrokken, en in 330 werd Byzantium officieel herdoopt als Nova Roma maar werd al snel beter bekend onder de naam Konstantinoupolis (Grieks voor stad van Constantijn, in het Nederlands Constantinopel). Naar werd beweerd werd de plaats van de stad aangewezen in een profetische droom. Constantinopel werd de nieuwe hoofdstad van het Rijk, hoewel Rome een tijdje haar politieke en economische privileges behield. Constantinopel was eerst 65 jaar lang de hoofdstad van het Romeinse Rijk en vanaf 395, bij de dood van Theodosius I, toen het Westelijke deel van het Rijk definitief afgescheiden was, die van het Oostelijke deel, dat later het Byzantijnse Rijk zou worden genoemd. Constantinopel werd voortdurend uitgebreid door de keizers en vooral Justinianus heeft vele grootse bouwwerken opgericht. De stad was een van de grootste en schitterendste steden ter wereld gedurende de vroege en hoge Middeleeuwen. In 1204 werd zij echter ingenomen door de kruisvaarders van de vierde kruistocht en werd door hen grondig geplunderd. De meeste in eeuwen verzamelde schatten werden naar West-Europa versleept, vernietigd of omgesmolten. De meeste kostbaarheden gingen naar Venetië waar ze heden nog te zien zijn. De Venetianen waren trouwens ook de initiatiefnemers voor deze plundertocht want ze wilden deze gelegenheid aangrijpen om de handelsconcurrentie van Constantinopel uit te schakelen. De stad bleef in Latijnse handen tot 1261. Sinds deze verovering begon het verval van de stad en werd er niet veel meer gebouwd en hele wijken raakten zelfs verlaten. De gebouwen werden als steengroeve gebruikt. Veel Byzantijnse intellectuelen en kunstenaars trokken naar het steeds welvarender wordende Europa, met name Italië, en maakten met hun kennis van de klassieke oudheid mede de Renaissance mogelijk.
Val van Constantinopel
De stad viel in 1453, samen met het Byzantijnse Rijk. De stad werd ingenomen door de Ottomanen, wat meestal door historici wordt beschouwd als het einde van de Middeleeuwen. Ook van het Ottomaanse Rijk werd de stad de hoofdstad en de stad leefde onmiddellijk op door het grootse bouwprogramma van de nieuwe heersers, het vele volk dat er naar toestroomde en de handel die weer flink aantrok. Het was in deze tijd bekend onder diverse namen, waaronder Constantinopel.
In 1923, toen het moderne Turkije werd gesticht, werd de hoofdstad verplaatst naar Ankara. In 1930 werd de naam officieel gewijzigd in Istanbul. Voor de herkomst van deze laatste naam zijn verschillende verklaringen, het kan zijn ontleend aan het Griekse "Constantinoupolis", maar ook aan het Griekse ει̉ς τήν πόλιν wat naar de stad betekent.
bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Constantinopel
|
|
|
|
|
Inleiding:
In het jaar 1969 schreef Erich von Däniken uit Zwitserland het boek “Waren de Goden kosmonauten”. Een heel interessante theorie. Helaas is de huidige archeologie zodanig vastgeroest, dat dergelijke “wilde” theorieën stelselmatig worden verworpen. Als bepaalde zaken niet te verklaren zijn, is er altijd een verhaal waaruit een verklaring blijkt. Helaas te vaak ingegeven door geloof, hetgeen nog steeds een heel belangrijk gegeven is in onze maatschappij, ondanks dat het kerkbezoek steeds meer afneemt.
“Waren de Goden kosmonauten”?
Inleiding: Veel dingen kunnen wij nu niet verklaren. Daarvoor gaan we verklaringen zoeken, om die zaken naar onze huidige wetenschap verklaarbaar te maken.
Als je tegen iemand uit de 18e eeuw zou vertellen dat je naar de maan kan reizen…. Zouden ze je dan geloven!? Nee, want dat is niet te bevatten voor mensen in die tijd.
Als er in Peru verglaasde stenen liggen en de huidige wetenschap kan verklaren dat dergelijke verglazing alleen maar op kan treden door extreme hitte. Wat zou dan de verklaring kunnen zijn? Zeker als nabij die verglazing een soort “landingsbaan” zichtbaar is? Dan worden en van allerlei “wilde” ideeën gelanceerd om dat te verklaren.
Als er in India een paal staat die niet kan roesten omdat een dergelijke metaallegering in onze huidige wetenschap niet voorkomt. Wat is dan de verklaring?
In de piramide staat een sarcofaag, die destijds met een koperen hamer en beiteltje zou zijn gemaakt. Echter zeggen materiaaldeskundigen van “vandaag de dag” dat ze een dergelijke steensoort op die manier met de huidige technieken zelfs nog niet eens op die wijze kunnen maken…….
In diezelfde piramide zit een luchtschacht (dat is de theorie tenminste volgens de Egyptologen) die echter op een deur uitkomt. Opeens mocht de betreffende onderzoeker niet meer binnen.
Gelukkig komen dergelijke zaken in de publiciteit en is er recent een nader onderzoek uitgevoerd. De deur is geopend…. en wat blijkt. Zit er nog een deur achter. Hoe lang zal het nu weer duren voor die deur wordt geopend. En krijgen we dan weer een “live-verslag” net zoals de vorige keer? De overleveringen in Egypte hebben het over een geheime kamer in de grote piramide, waarin de oorsprong van de mensheid ligt beschreven.
Tja, is die “oorsprong van de mensheid” nu wel waar onze wereldreligies op zitten te wachten. Nee, want de kans is namelijk heel erg groot, dat deze wereldreligies opeens van hun voetstuk vallen. En dan? Dan kunnen die machtige kerken, synagogen, moskeeën en dergelijke opeens wel sluiten.
Maar ondergraaft die “nieuwe wetenschap” het geloof eigenlijk wel. Waarom kan er geen God zijn, als “universele macht”. Waarom moeten wij aan God altijd een “persoon” van vlees en bloed hangen? Dat is immers toch ook niet wat de Bijbel ons probeert duidelijk te maken? Zelfs in de Verenigde Staten begint de kerk al schoorvoetend het Darwinisme te accepteren. Het Darwinisme kent schijnbaar een gat van een behoorlijk aantal jaren (enige tienduizenden jaren), de zogenaamde “missing link”. Immers, vanuit de aap konden wij immers volgens deze theorie nimmer zo snel ontwikkelen. Wat nu als wij genetisch gemanipuleerd zijn door buitenaardse wezens en op deze wijze die “missing link” verklaard kan worden? Staat in de oorspronkelijke tekst van de Bijbel niet “De Goden (meervoud) schiepen ons naar hun evenbeeld”. Datzelfde staat immers ook in de Sumerische geschriften. Ook in de oude Indiase overleveringen staat geschreven over “zij die nederdaalden”. Ook de geschriften en overleveringen uit het oude India hebben het over “de nedergedaalden”. De Maya’s hebben het eveneens over mensen uit de ruimte en weten een heleboel van de astrologie, zelfs zaken die wij nog maar een paar decennia weten.
Zijn al die oude geschriften collectief fout dan?
Al met al genoeg stof om over na te denken.
bron:
http://members.home.nl/bovenpees/Waren%20de%20Goden%20kosmonauten.htm |
|
|
|
|
Heksen vroeger
Heksen van nu zijn heel anders dan die van vroeger. Toen waren heksen een gevaar voor anderen. De mensen waren heel erg bang voor heksen. Wat een heks kon wisten ze niet precies. Maar ze dachten dat heksen geesten konden oproepen en op een bezem konden vliegen. Een heks kon ook van gedaante veranderen, bijvoorbeeld in een wolf
De Middeleeuwen en de Gouden Eeuw
Vooral in de Middeleeuwen en in de Gouden Eeuw, waren er veel heksen. Althans zo werden ze genoemd. Het waren vaak oude mannen of vrouwen, die in de ogen van de mensen een beetje vreemd waren. Als er dan iets mis ging, bijvoorbeeld een baby die dood werd geboren of een oogst die mislukte, dan werd snel gezegd dat de heks het wel gedaan zou hebben. De mensen konden daar dan geen andere verklaring voor bedenken. Als alles goed ging, dan was dat te danken aan God. God zorgde ervoor dat alles goed ging. Als er dingen verkeerd gingen, bijvoorbeeld als er ongelukken en rampen gebeurden, dan moest dat het werk van de duivel zijn. En heksen waren helpers van de duivel. De duivel was de vijand van God. Wel of geen heks Het was niet makkelijk om erachter te komen of iemand een heks was of niet. De duivel was slim, dus heksen zagen eruit als gewone mensen. Je buurman of je buurvrouw kon gemakkelijk een heks zijn zonder dat je het wist. Maar als je goed keek dan moest je er toch wel achter kunnen komen. Heksen kregen namelijk een merkteken van de duivel mee, bijvoorbeeld een wrat of een litteken. Als je daar in prikte met een naald dan voelde de heks niets en het ging ook niet bloeden.
Heksenvervolging
Er waren nog meer manieren om aan te tonen of een heks echt een heks was of niet. Die werden gebruikt in de tijd van de grote heksenvervolgingen. Toen werden er heel veel heksen opgepakt en levend op de brandstapel gezet. Dat gebeurde tussen 1600 en 1650. Er zijn toen in heel Europa wel honderdduizend heksen gedood.
De brandstapel & Heksenproeven
De mensen waren bang. Ze gingen mensen beschuldigen: jij bent een heks. Het was voor die ander dan heel moeilijk te bewijzen dat het niet zo was. Daarom gingen de bestuurders van een stad of dorp zich ermee bemoeien. Zij wilden een eerlijk oordeel vellen. Ze bedachten verschillende proeven, waaruit kon blijken of iemand een heks was of niet. Zo was er de waterproef. Omdat een heks kon vliegen, zou ze dus heel licht moeten zijn. Als je haar in het water gooide, en ze bleef drijven, dan was het een echte heks. De meeste vrouwen bleven natuurlijk niet drijven, maar zonken en omdat ze vaak niet konden zwemmen, verdronken ze. Zo waren de mensen ook van de heks verlost. Een andere proef was de weegproef. Men wilde wegen of de heks licht genoeg was om te vliegen. De heks moest zich helemaal uitkleden. De vroedvrouw van de stad controleerde of ze geen zware voorwerpen bij zich had. De heks kreeg dan een linnen jurk aan en werd gewogen
Heksenwaag
In het stadje Oudewater staat al sinds 1595 een waag. Dit gebouw staat nu bekend als de Heksenwaag. Iedereen die beschuldigd werd als heks kwam naar deze plek om zich te laten wegen. Ze kwamen van heel ver, zelfs uit andere landen. De Heksenwaag stond bekend als een eerlijke waag. De waagmeesters hier lieten zich niet omkopen. Ze wogen eerlijk, je was dus niet gauw te licht. Iedereen werd hier dus vrijgesproken. Ze kregen dan een officieel papier waarop stond dat je geen heks was.
Einde heksenvervolging
In de loop van de 16e eeuw nam de tegenstand tegen de vervolgingen van heksen toe. Nederland was het eerste land waar de vervolgingen op hielden. In 1597 werd de laatste heks in de Noordelijke Nederlanden verbrand. In Europa werd pas in 1782 de laatste heks verbrand.
Heksen van nu
Heksen van nu zijn mannen en vrouwen die veel geleerd hebben over kruiden en planten. Met die kennis willen ze mensen helpen die ziek zijn of andere problemen hebben. Iedere heks maakt zijn eigen brouwsels. Bijvoorbeeld tegen maag- en darmklachten, huidproblemen of om beter te kunnen slapen. Heksen verzamelen en verkopen vaak ook stenen. Die stenen hebben volgens hen een geneeskrachtige werking. Iedereen kan heks worden, maar je moet wel 18 jaar zijn voor je aan de opleiding kunt beginnen. Die opleiding duurt een jaar en een dag.
Wist je dat?
Het boek ´de Heksenhamer´ beschrijft heel precies wat heksen waren, wat voor gevaarlijks ze deden, welke proeven ze moesten ondergaan en hoe ze uiteindelijk veroordeeld moesten worden. 80% van de gedode heksen waren vrouwen. Volgens het boek ´de Heksenhamer´ kwam dat omdat de vrouw van nature slecht was.
Er zijn nu ook nog mensen die zich heks noemen. Het zijn vaak vrouwen en mannen die veel geleerd hebben over de werking van planten en kruiden. Zij willen ´goed doen´.
Veertig jaar geleden is er onderzocht hoe heksen zouden hebben kunnen vliegen. De theorie luidt dat de heksen zich helemaal insmeerden met een bepaalde zalf. Dan vielen ze als een blok in slaap. Daarna waren ze ervan overtuigd dat ze hadden gevlogen. Nu noemen we dit verdovende middelen.
Heksen van nu hebben ook bepaalde feestdagen. Op 21 september vieren ze bijvoorbeeld het zonnefeest en op 31 oktober het heksennieuwjaar.
Er bestaan zogenaamde heksenwetten. Eén daarvan is: alles wat je doet, krijg je driemaal terug.
bron: http://www.schooltv.nl
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
Met veel weemoed kijk ik terug naar de jaren dat ik op het Griekse eiland Kos heb gewerkt en gewoond. Omdat er zoveel mythologie en Goden zijn in Griekenland wil ik iets maken over Kos en de omliggende eilanden, allen net als Kos voorzien van een rijk verleden en een rijke mythologie. Er zijn erg veel omliggende eilanden maar ik heb gekozen voor het vulkanisch eiland Nisyros en het eiland Patmos bekend door het wereldberoemde Johannesklooster.
Eerst iets meer over 'mijn' eiland Kos.
De eeuwenlange geschiedenis van Kos gaat diep in de tijd verloren. De mythologie verbindt het eiland met de gebeurtenissen uit het tijdperk van de Giganten en de Titanen.
Van tijd tot tijd nam het eiland verschillende namen aan: Kynnis, Merpis, Karis, en het eiland der Gelukzaligen. "Kos" kwam van de naam van de dochter van koning Triops, maar volgens andere geschiedkundigen van de zeekrab, die op de ene zijde van de oude munten van Kos staat.
Het eiland werd aanvankelijk bewoond door de Pelasgen-Cariers en Lelegen. Daarop volgden de Phoeniciers en de Achaeers. Volgens Homerus nam Kos in 1194 v. Chr. deel aan de Trojaanse oorlog. In de 7e eeuw maakt Kos een bloeitijd door en is bijzonder sterk.
In de Peloponesische oorlog (431-404 v. Chr.) blijven de bewoners bondgenoten van Athene. In 333 v. Chr. sloot Kos een verbond met Alexander de Grote, wiens veldheren de Perzen van het eiland verdreven.
Sinds de tijd van Konstantijn de Grote (330 na Chr.) wordt Kos bij het Byzantijnse Rijk ingedeeld. In 1523 na Chr. bezetten de Turken het eiland.De Turkse bezetting duurt 390 jaar en de bevolking had zwaar te lijden.
In 1912 nam Italie het eiland in en het fascistische bewind verdrukte het volk en poogde de vorm van het eiland op vele manieren te veranderen. Na de nederlaag van de Italianen in WOII, namen de Duitsers het eiland in in 1943: die werden op hun beurt verslagen en gaven de Dodecanesos aan de Engelsen over. Kos werd evenals de ander eilanden van de Dodecanesos bij de rest van Griekenland ingelijfd op 7 maart 1948.
Asklipieion
Het Asklepion is het belangrijkste monument van Kos: het zijn de opgravingen van het allereerste ziekenhuis. Kos is in de hele wereld bekend als de geboorteplaats van Hippokrates: de "Vader van de geneeskunde" (460 v. Chr.). Hij verloste de geneeskunde van tovenaars en het priesterschap.  Nog heden ten dage wordt de Beroepseed der Geneesheren, het belangrijkste van zijn geschriften, beschouwd als het hoogste blijk van medisch denken, dat door alle tijden heen geldig blijft. Een van de belangrijkste archeologische monumenten van het eiland is het Asklipieion, misschien het beste en beroemdste ziekenhuis uit die tijd. Het werd in 1902 ontdekt door de Duitse archeoloog Herzog, op een plaats die een bewoner van Kos en liefhebber van oudheden, Jacob Zaraftis, hem hardnekkig had aangewezen. Het bevindt zich ongeveer 4 km. ten NW van de stad, op een heuvel, vanwaar men een schitterend uitzicht heeft. Het bestaat uit drie terrassen, die met elkaar in verbinding staan d.m.v. zeer brede, indrukwekkende trappen. Op het derde en hoogste terras stond een marmeren tempel van Asklepios, en rechts een tempel van Apollo en een altaar uit de vierde eeuw v. Chr.
Nisyros
Poseidon, god van de zee, greep op een dag een groot rotsblok van Kos en wierp het weg om de gigant Polybotes te doden. Die rots, die in de zee terecht kwam, is Nisyros, het eiland met de vulkaan en de zwarte rotsen.
 Dit vertelt de mythologie ons, en voegt daar nog aan toe dat Polybotes wel onder de rots verpletterd werd, maar niet stierf. Hij leeft nog steeds en hij is het die, beklemd onder de rots, steeds als hij kreunt het eiland laat schudden in een aardbeving of een vulkaanuitbarsting.
Wat van Nisyros het grootste indruk maakt op de bezoekers zijn ruige schoonheid en zijn heldere kleuren. Er zijn maar weinig zandstranden. De rotsen zijn er zwart en de huizen wit, met in felle kleuren geverfde deuren en raamkozijnen. In het midden van het eiland ligt een vulkaan met een wijde krater. Eveneens indrukwekkend is de overdadige plantengroei op Nisyros.
Patmos
Pátmos is de naam van een Grieks eiland in de Egeïsche Zee, gelegen in de nomos en de gelijknamige eilandengroep Dodekánesos (waarvan het het meest noordelijk gelegen eiland is).
Het kleine, ca. 34 km² grote eiland is van oorsprong vulkanisch en telt zowat 2600 inwoners. Er worden wijndruiven, olijven en tomaten verbouwd, maar de inwoners leven van de visserij en vooral van het aanzienlijke toerisme, want het is een van de hoofdplaatsen van de christelijke godsdienst. 
Talloze cruiseschepen doen de havenplaats Skala aan, voor een tocht naar het wereldberoemde Johannesklooster, gelegen op de hoge top van het eiland. Het Klooster van de Evangelist Johannes werd in 1088 gesticht door de monnik Christódoulos († 1093), met de toestemming van de Byzantijnse keizer Alexios I Comnenus. Het werd gebouwd nabij de grot waar, volgens de overlevering, de apostel Johannes in het jaar 95 tijdens zijn verbanning door keizer Domitianus het laatste boek van het Nieuwe Testament, de Apocalyps (of Openbaring van Johannes) zou hebben geschreven. Johannes was erheen gestuurd omdat hij de leer van Christus had verspreid in Ephese, maar na de dood van Domitianus in 97 zou hij naar Ephese teruggekeerd en er op hoge leeftijd ook overleden zijn.
De Grot van de Apocalyps is nu deel van een kleiner kloostercomplex, vlak onder de top van de berg waar Chorá gelegen is. De grot is nog steeds in een vrij authentieke staat te bezichtigen. Te zien zijn onder meer de natuurlijke lessenaar die gebruikt werd de beroemde tekst op te schrijven, de nis waar de evangelist zijn hoofd legde bij het slapen,en het uitzicht vanuit de grot op de zee, die de evangelist vaak aanhaalde in zijn openbaring.
Het klooster geeft de indruk van een sterk fort dat in rumoerige tijden een bastion tegen piraten was. De lange stichtingsoorkonde van Alexios I wordt er nog steeds bewaard. Het is zeker een bezoek waard, omwille van de rijke kloosterkerk met fresco's uit de 13e eeuw, de bibliotheek met oude boeken, handschriften en oorkonden, en de schatkamer met een overvloed aan relikwieën, iconen en andere kostbare cultusvoorwerpen.
Het aantrekkelijke stadje (Chorá) aan de voet van het klooster is ontstaan doordat de ambachtslieden en kunstenaars, die meewerkten aan de bouw, zich hier met hun families kwamen vestigen, om bescherming te zoeken tegen de nooit aflatende dreiging van de zeerovers. 
Toen de Turken in 1537 het eiland veroverden, betekende dat contradictorisch genoeg het begin van een grote bloeiperiode, want de Turken verdreven niet alleen de zeerovers naar meer westelijke gebieden in de Middellandse Zee, bovendien vestigden zij zich ook niet graag zelf op kleine, onvruchtbare eilanden zoals Patmos. Daardoor lieten zij het lokale bestuur aan de monniken, die zich ongestoord konden bleven inspannen om het christelijke geloof en de Griekse taal en cultuur te verspreiden.
In 1713 werd er zelfs op Patmos een bijzonder invloedrijke kerkelijke Hogeschool gesticht. Na de erkenning van de Griekse onafhankelijkheid in 1832 bleef het eiland echter onder Ottomaans bewind, waardoor het klooster ook de boot miste en samen met het Ottomaanse Rijk aan zijn verval begon.
Bij het begin van de 20e eeuw werd het eiland Patmos, net als de gehele Dodekanesos, Italiaans grondgebied, tot het in 1948 definitief aansloot bij Griekenland. Ondanks de ontwikkeling van het moderne toerisme blijft de morele en spirituele uitstraling van de monnikengemeenschap erg groot, en bepalen de religieuze feestdagen nog in grote mate het levensritme van de inwoners.
de bovenstaande informatie is van diverse website afgehaald.
|
|
|
|
|
| |
|
Tools 
Help
